Vietnam 2011

Iedereen veilig en wel thuis - reportage op Radio 1

Intussen zijn alle deelnemers terug thuis. We hopen dat deze ervaring voor de deelnemers een sterke basis is voor hun groei naar solidaire wereldburgers.

Beluister hier de reportage van De Ochtend op Radio 1. Vanaf 1:32:30.

Dinsdag 9 augustus 2011:

Een uitgebreid verslag uit Vietnam:

We zijn nu wel even weggeweest uit onze thuisbasis! Vorig weekend gingen we naar de Mekong Delta: de graanschuur ( en fruit-, groenten-, vis-,...schuur  eigenlijk ook) van Vietnam; Al dat superlekkere exotische fruit zoals ananas, mango, mangosteen, jackfruit, dragonfruit en de stinkende doerian groeien daar volop en dat mochten we allemaal proeven!
Gelukkig waren we zelf net iets enthousiaster dan 'our guide'  die 'my group' nooit telde en er soms enkelen achterliet aan de kade van ferry bijvoorbeeld. De streek zelf was heel mooi en we sliepen ook voor de eerste keer terug in een bed! Regen hadden we wel, zodat we moeite moesten doen om niet uit ons bootje te vallen, maar voor de meesten werd het een gezellig romantisch tochtje per 2. De storm uit de Filippijnen hebben we dus gemakkelijk overleefd!

Daarna gingen we verder naar Hue met de trein, wat uiteindelijk 28u! duurde. Vietnamezen hebben dan ook nog eens een extra geluidsgen en riepen dus de hele nacht door, maakten zeer vreemde keelgeluiden en de tv stond superluid: we hebben dus natuurlijk geslapen als roosjes.
In Hue hebben we een weeshuis bezocht waar iedereen heel hevig onze spelletjes meedeed en het aandoenlijk was hoe de oudere kinderen voor de jongere zorgden. Het was een leuke namiddag!
Bij aankomst bij onze gastgezinnen bleek dat er wel wat misverstanden waren:
1. er waren geen gastgezinnen
2. toen die gevonden waren, mochten we van de 'autoriteiten' er niet verblijven, gezien we wel eens een terroristische groep zouden kunnen vormen;
Alles geraakt hier ook altijd wel snel opgelost dus zaten we s'nachts gewoon in een guesthouse even verderop; en tijdens de dag bij de intussen gevonden gezinnen; Daar werden we heel warm ontvangen door de familie en het schattige zoontje, pelden en aten we kikkers en veel andere dingen die wel heel lekker waren, maakten we zelf patatjes in alle vormen, gebruikten de vietnamezen onze puree als dipsaus, moesten we karaoke zingen zonder muziek ofwel met vietnamese, kennen nu alle kindjes van het dorp ' hoofd, schouders, knie en teen, knie en teen', dronken Lisa, Nina en Lieselot het meest vieze drankje dat ze ooit gezien hadden met ogen of zoiets, was iedereen supergeinteresseerd in onze fotoboekjes (jaja, in u dus beste lezer) en kwamen al die lieve mensen ons op het einde nog uitwuiven ( om 6.30u, dan is het voor hen al een stuk in de voormiddag)

Nadat we onze cadeautjes in de gastgezinnen hadden achtergelaten, geraakte onze rugzak snel terug gevuld met al de mooie kleedjes en souvenirs van Hoi An. Het is een prachtig oud stadje waar al heel lang vanalles internationaal verhandeld wordt. De mooie houten huizen die de Fransen achterlieten zijn nog in heel goede staat en konden we bezoeken. Ook reden we op zijn Vietnamees (met 2 op de fiets) naar het strand en zwommen in de zalige zee. Hoi An is zo toeristisch dat je sandwiches in gezichtvorm kan eten, dus hier konden we heerlijk uitrusten in het weekend.

Maandagmorgen zijn we dan terug op de trein gesprongen om dinsdagmorgen terug aan te komen in Ho Chi Minh, in onze vertrouwde shelter.

Helaas (misschien spreek ik hier niet uit naam van de hele groep) zit het er hier nu bijna op: morgen gaan we nog naar een dovenschooltje activiteiten doen met de kinderen, donderdag en vrijdag gaan we nog naar de bergen en de kust en zaterdag vertrekken we richting Brussel.

Alle verdere verhalen hoort u dus zondag van uw favoriete reiziger in kwestie!

Zonnige groeten,
wij allemaal.

Zaterdag 6 augustus 2011:

Een smsje uit Vietnam:

Na een warm welkom door de gastfamilies in Hué net in Hoi An aangekomen. Een mooi, leuk en gezellig stadje met veel winkeltjes :)
Alles loopt super! Groetjes!

Maandag 1 augustus 2011:

De groep is net terug uit de Mekong Delta en trekt vandaag naar Hue. Ze hebben 24 uur trein voor de boeg. We kregen 2 leuke foto's in onze J&V-mailbox.

Een tweede reisverslag uit Vietnam, 28 juli 2011:

Dag allemaal

Weer wat nieuws uit het mooie, warme en verrassende Vietnam. Ondertussen zijn we hier in onze woon –en slaapplek Thien Tam al veel beter ingeburgerd. De communicatie met de mensen verloopt al veel vlotter: onze gebarentaal gaat erop vooruit! We hebben al meermaals meegewerkt aan de producten die ze hier maken: stof knippen in het naaiatelier en papier oprollen om beestjes mee te maken. Gisteren hebben we lekker Belgisch “gekookt”, alle anderer dagen koken ze hier lekker Vietnamees. Zo hebben we het fenomeen “croque monsieurs en wentelteefjes eten met stokjes” ook weer leren kennen en snel dat dat ging! Gelukkig dat de croques onze lunch waren, want onder picknick verstaan ze hier iets helemaal anders: wandelen, zwemmen, foto’s trekken en in het park zitten! Ook de wandeling naar het park was heel gezellig: we liepen arm in arm met onze Vietnamese vrienden door de kleine straatjes van onze volkse wijk.

We bezochten ondertussen ook al 2 interessante projecten die door Kansen voor Kinderen gesteund werden: een shelter waar ze meer dan 300 producten maken en verkopen en een school voor dove en kinderen met een mentale handicap. In de shelter werkten we de hele dag mee met het maken van geldzakjes, olifantjes, handtassen,... prachtig dat die waren!!! We hebben dan ook enkele miljoentjes uitgegeven aan allerlei leuke souveniertjes. De vrouw die de shelter heeft opgericht studeerde voor apothekeres, maar vond dat ze veel zinvoller werk kon doen en startte met het geven van workshops aan straatkinderen. Het resultaat van haar werk mag gezien worden: nu werken er 45 en wonen er 22 jongeren. Wij waren alleszins erg onder de indruk. Het tweede project bezochten we vandaag, een heel kleurrijk schooltje waar een 100tal zalige kinderen naar school gaan. Er werden leuke activiteiten met de kinderen gedaan: dansen, knutselen en allerlei spelletjes.

Voor we de school bezochten, passeerden we eerst nog langs de Cu Chi tunnels. We hadden een hele gedreven gids die geen tijd wilde verliezen: move on please was zowat het enige dat we konden verstaan, de rest van zijnn Engels was redelijk onverstaanbaar... we kropen zelf door een stukje tunnel en vonden dat heelerg indrukwekkend. Raar maar waar kon je ook op schietles gaan daar...

Het gaat nog steeds heel goed met ons en we zijn zo mogelijk nog gelukkiger! Maar Lieselot wordt soms een beetje gek van het (valse) kattegezang van Louise, Tess en Annelies waar Mieke tot nu toe niets aan doet. Jasmien heeft daarentegen een fantastisch talent voor het zingen van sentimentele liedjes. Annelies en Katleen zongen “Loving You” live voor alle Vietnamezen. Nina is de kakkerlakkenredder, terwijl Helena vastzat in een Cu Chi tunnel, het lukt de Vietnamezen eindelijk om Jan zijn naam juist uit te spreken. Lisa D. Overleeft op rijst en bananen, maar gelukkig voorziet Lotte iedereen van de bovenverdieping van chocolaatjes. Jana is een goeie danslerares en heeft iedereen hier skoebidoe aangeleerd. Laure genoot van de onderwaterfotoshoot in het zwembad. Lisa D.K. oefende haar Japans met Tien.

Morgenvroeg vertrekken we voor 3 dagen naar de Mekong Delta, meer nieuws volgt daarna vanuit Hue, de volgende halte van onze trip.

Lieve groetjes van ons allemaal!

Een reisverslag uit Ho Chi Minh, dinsdag 26 juli 2011:

Dag allemaal!

Hier wat nieuws van ons uit Vietnam. De eerste berichten gaan over weer en verkeer:

Het is hier zeer warm, maar weinig zon te zien wat bij een deel van de groep toch tot de bezorgdheid leidt dat ze niet bruin zullen thuiskomen.  Wanneer het toch eens regent (zeker 1 maal per dag) krijgen we een serieuze douche over ons.

Wind is er ook dankzij de talloze ventilators.

File op de Ring? Niets in vergelijking met het getoeter, de chaos en de drukte hier in Ho Chi Minh. Het is hier nooit stil. De stroom aan brommers houdt niet op, zeker niet als je de straat wil oversteken. We kijken wel goed uit natuurlijk J. Die brommers vervoeren echt alles: een hele familie (en families zijn hier groot), een hele marktkraam of winkel,… Vandaag hebben we succesvol een hele drukke straat overgestoken.  Als onze neus niet op de proef gesteld wordt door uitlaatgassen, zijn het andere bizarre geuren van markt of eetstalletjes.

Ook het eten is een avontuur. Met stokjes eten lukt voor sommigen al aardig. 3 keer per dag rijst of noedels zijn geen uitzondering: soms met lekker vlees, soms met raar vlees, meestal met lekkere groenten, suiker of kleurstof, tofu in de vorm van scampi’s,…  we hebben het allemaal al gegeten en de meningen over het eten zijn heel verdeeld. Een constante is de groene ice tea die we overal voorgeschoteld krijgen.

Iets wat we heel vreemd vinden is dat we geen WC papier in de WC mogen werpen, waarom heet het dan WC papier?!? Zolang er geen toeristen zijn is dat geen probleem, want dan is er gewoon geen WC papier. Het is hier wel proper en we kunnen elke dag een (koude) douche nemen. Er is zelfs overal een dak, behalve in het midden van het huis.

We hebben op die 2 dagen ook al vanalles gedaan. De eerste dag hebben we de toerist uitgehangen en hebben we vb. een bezoekje aan het oorlogsmuseum gebracht waar vooral Mieke en Katleen erg van onder de indruk waren en gerust nog veel langer hadden willen rondlopen. We hebben ook een Chinese tempel en markt bezocht en een Vietnamese pagoda bewonderd.

‘s Avonds hebben we onder de professionele leiding van bewoners en vrijwilligers papieren bloempjes gemaakt. We logeren bij hen omdat ze deel uitmaken van het project dat Kansen voor Kinderen steunt. Er wonen en werken o.a. dove jongeren en jongeren met verschillende beperkingen. We doen ons best om d.m.v. gebaren zo goed mogelijk met hen te communiceren.

We werden zeer warm onthaald door de mensen van Kansen voor Kinderen, de mensen zijn hier klein (echt klein!) maar super fijn. De organisatie verloopt erg vlot en iedereen heeft zot veel (dixit Tess) zin in het programma!!!

Wist je dat:

·        Er hopen slippers op de markt zijn, maar niet in onze maten?

·        De 1ste en de 15de dag van de maand veggiedag is voor de Vietnamese boeddhisten?

·        Dat Lisa D. de eerste dag al met haar hoofd boven de WC heeft gehangen? En ze was niet alleen J

·        Dat Lotte en Jasmien al nauw in contact zijn geweest met enkele kakkerlakken?

·        Dat Jan al in de bloemetjes werd gezet? En dat Laure als bloemenkoningin aanbeden werd?

·        Dat Lieselot kampioen is in het trekken van foto’s? Dat Tess hier jaloers om is aangezien zij slechts 1 foto per dag kan trekken?

·        Dat Louise actief blijft, goed eet en slaapt wat er ook gebeurt?

·        Dat Nina haar broek is gescheurd?

·        Dat Helena zich soms afvraagt waar iedereen is (vooral ‘s nachts als iedereen (naast haar) slaapt). Dat Annelies hierdoor heel blij is met haar oordopjes?

·        Dat Jana houdt van bezigheidsterapie?

·        Dat Lisa DK weigert met mes en vork te eten omdat er stokjes zijn?

Kortom iedereen is tot nader order gelukkig en blij!

Tot binnenkort!

Groetjes van Jan, Lisa D, Lisa DK, Lieselot, Jasmien, Tess, Lotte, Louise, Jana, Annelies, Jana, Laure, Helena, Nina, Mieke en Katleen

Zondagochtend 24 juli 2011

"Alles oké hier. Net gegeten en zo meteen gaan we naar het oorlogsmuseum. We worden hier goed verzorgd!" SMS-bericht. (De groep heeft nu ook een Vietnamees GSM-nummer.)

Zaterdagmiddag 23 juli 2011

"We zijn goed aangekomen. Net als alle bagage. De mensen van Kansen voor Kinderen stonden ons op te wachten. 't Is hier lekker warm.' SMS-bericht.

Inleefreisverhaal

Vrijdagmiddag stapte een enthousiaste jonge bende op het vliegtuig richting Vietnam. Ze zullen er tot en met 14 augustus 2011 heel wat avonturen beleven. Hun verhalen kan je hier volgen.

Met de steun van Jeugd & Vrede organiseert Children of the Street vzw jaarlijks op verschillende locaties een grootse zanghappening. Tijdens ‘Zing een dak op de wereld' zongen ook dit jaar meer dan tienduizend kinderen uit Vlaanderen uit volle borst voor een goed doel. Dit jaar zamelde Children of the Street zo 20.000 euro in voor de vzw Kansen voor Kinderen, die projecten opzet in Vietnam. De jongeren zullen tijdens hun inleefreis de projecten bezoeken en er de handen uit de mouwen steken. Op deze zanghappenings stelden de deelnemende jongeren het project uit Vietnam voor. Na de inleefreis en de belevenissen ter plaatse vertellen ze hun verhaal door middel van een krantje aan de zingende kinderen!

Als je niet kan wachten tot de jongeren terug zijn om hun straffe verhalen te horen. Kan je ze hier volgen. Ook via facebook kan je hen volgen!

In bijlage vind je ook de powerpoint van Thu, aan de hand van deze presentatie vertelde Thu de deelnemers  wat meer over hun inleefreis in Vietnam.